طراحی لباس, کسب و کار پوشاک

فاصله طراحان لباس از بازار تولید پوشاک

فاصله طراحان لباس از بازار تولید پوشاک
5 امتیاز از 1 رای

چه دلایلی ، باعث فاصله میان طراحان لباس و تولید کنندگان  در ایران شده؟

به نقل از روچی : این جمله ، تنها یک سوال نیست. مشکل عمده ی طراحان لباس در ایران است. و پاسخ به آن، موجب پیدایش راه حلی مناسب می باشد . یک طراح ، پس از گذراندن بسیاری از مراحل و سختی ها، موفق به اخذ مدرک می گردد. ولی وقتی پا عرصه ی کار می گذارد ، تازه متوجه می شود دنیای طراحان، آنطور که پیش خود  تصور می کرد ، نیست. و شاید با خود به این بیاندیشد که بیهوده تلاش کرده است. اما اگر کمی دقت کنید ، طراحانی هم هستند که پله های ترقی را یکی پس از دیگری طی میکند. از آن طرف، بسیاری از تولید کنندگان، به دلیل اجرای طرح های تکراری و خسته کنند یک الگو ، ممکن است بازار داغی نسبت به لباس های خارجی جدید نداشته باشند. مطمئنا با تلفیق دو امر طراحی و تولید ، بسیاری از مشکلات ، حل خواهد شد ولی این فاصله به چه دلیل درست شده و راه حل آن چیست؟

طراحان لباس و تولیدی ها

شاید اگر در یک فضای تولیدی قرار بگیرید و با مشغله های یک تولید کننده آشنا شوید ، این موضوع را بیشتر درک کنید. یک تولید کننده باید با مشکلاتی همچون تامین مواد اولیه، رساندن محصولات به شب های عید، دستمزد کارگران، هزینه های جانبی، مشکلات چک های برگشتی، یافتن مشتری و صدها مشکل دیگر ، دست و پنجه نرم کند. خب مسلما یک طراح لباس را  که دوست دارد روی میز طراحی بنشیند و هنگام طراحی نوشیدنی صرف کند ، یک هزینه هنگفت الکی می داند. و معمولا طراحان مد و لباس ،فکر می کنند برای انجام هر چه بهتر کارهای خود باید از تنش به دور باشند. خب پس نیمی از جواب این سوال هم در آمد، اما نیمه ی دیگر چیست؟

یک تولید کننده ، برای اجرای طرح احتیاج به الگو دارد و معمولا یک برش کار نمی تواند با اسکیس و راندو ، پارچه ی خود را برش دهد. در حالی که بسیاری از فارق التحصیلان طراحی  در امر الگو سازی ، مهارت زیادی ندارند.

بسیاری از طراحان روی دستمزد کارهای خود، قیمت هایی میگذارند که برای یک تولید کننده به صرفه نیست.

در کشور ایران ، قانون انحصاری بودن  یک طرح ، به خوبی اجرا نمی شود و تولید کننده ترس از آن دارد که پس از هزینه بابت طرح، به راحتی آن را کپی و اجرا نمایند. این مسائل، بعضی از دلایل جدایی تولید از طراحی را پوشش میدهد، ولی هر مشکلی راهی دارد. راه حل این مشکلات چیست؟

خصوصیاتی که طراح باید داشته باشد:

 

  • اول از همه ، یک طراح باید دانش کافی را داشته باشد و روز به روز بر مهارت خود بیافزاید . دوم اینکه متریال را  کامل بشناسد. سوم اینکه با امور تولید از جمله برش و دوخت ، آشنایی داشته باشد و تا حدودی کار با وسایل خیاطی را بلد باشد.
  • یک طراح باید مدتی قلم و کاغذ را کنار گذاشته و در تولیدی مشغول به کار گردد تا با پیچ و خم آن ، آشنایی کامل پیدا کند.
  • یک طراح ، باید در امر الگوسازی از مهارت بسیار بالایی برخوردا باشد. تا زمانی که مهارت کافی در الگوسازی را نداشته باشد ، مسلما بازار کاری هم نخواهد داشت.
  • طراح های گران قیمتی که سرشان شلوغ است ، از کار ارزان شروع کرده اند. عجله نکنید. از  ارزان شروع کنید تا تجربه و اعتبار کافی را بدست آورید.
  • برای پیشرفت در دنیای مد و فشن، استقامت اولین راز پیروزی است. پس صبر و حوصله خود را تقویت کرده و راه خود را ادامه دهید.

 

حامد محمدیان مهر

About حامد محمدیان مهر

سال های زیادی در زمینه های اقتصادی صنعت نساجی و پوشاک از جمله بازرگانی مواد اولیه (نخ) ، تولید پارچه ، تولید و فروش عمده ی پوشاک مردانه و بازاریابی در این صنعت فعالیت داشته ام و همیشه سعی در آموختن و پند گرفتن از کهنه کاران و بزرگان این صنعت داشته ام .

همچنین دیگر تخصص اصلی من در زمینه ی اینترنت و طراحی است و سال های زیادی را صرف فعالیت ، آنالیز و کار آموزی در زمینه ی کسب و کار های اینترنتی نموده ام و مدتی بالغ بر 2 سال است که روی برندسازی اینترنتی مشغول تحقیق و تفحس می باشم .

هم اکنون مدتی است که با اندوخته های این 8 سال در زمینه ی بازار ،برندسازی و اینترنت ، فعالیت خود را در زمینه ی خدمات نوین در جهت رونق کسب و کار ها آغاز نموده ام و با اهداف و آرمان های تعریف شده ای ، سعی در ارائه ی خدمات مفید و پیوند کسب و کارها با روش های نوین دارم.
آرزوی قلبیم همیشه رونق فعالیت های مد و لباس در ایران بود . دو تخصص خود در زمینه های پوشاک و وب را با هم در آمیختم تا در این راه قدمی نهاده باشم.

3 دیدگاه در مورد “فاصله طراحان لباس از بازار تولید پوشاک

  1. فرشید گفت:

    ممنون از مطالب خوب و کاملا” واقع گرایانه شما ضمن تصدیق مطالب بالا بنده هم به عنوان عضو کوچکی از جامعه طراحان لباس در ایران دوست دارم چند جمله ای اضافه کنم . بنده حدود سالهای ۱۳۸۰ دوره های آموزشیم رو به پایان رسوندم ولی مجبور شدم تا سال ۱۳۸۷ یعنی ۷ سال از پایین ترین سطح یعنی وردست چرخکاری تا برشکاری که خود این استقامت بالایی رو لازم داشت سپری کنم تا بتوانم به جایگاه خودم برسم و با تجربه ای که تا امروز به دست آوردم گلایه ای از کتابها و مراجع آموزشی دارم . اینکه مطالبی که آموزش داده می شود تفاوت بسیاری با روشهایی که ما امروزه در بازار کار واقعی به کار میبریم دارند و این خود باعث می شود که فرد پس از اتمام آموزش مجبور باشد تا سالها از اول به صورت تجربی و به سختی آموزش ببیند اگر هم دوام بیاورد و چند سالی سابقه کار فراهم کند دیگر زمان زیادی برای پول در آوردن و ازدواج و….. برایش باقی نمانده, امید وارم کسانی که امروزه ساحبان مشاغل هستند کمی درایت به خرج بدهند و قدر جوانانی که با زحمت به مدارک تحصیلی دست پیدا می کنند را بدانند و کم تجربگی آنها را بهانه ای برای بیگاری و حرام کردن زمان این عزیزان قرار ندهند

  2. مرجان گفت:

    عالی بود اگه ممکنه راههای بازار یابی را هم بگید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *