راه حل های تولید, کسب و کار پوشاک

عوامل موفقیت کشورهای پیشگام در صنعت نساجی و پوشاک

عوامل موفقیت کشورهای پیشگام در صنعت نساجی و پوشاک
5 امتیاز از 1 رای

در مطلب مشکلات صنعت نساجی در ایران، شرایط صنعت نساجی کشور را بررسی و مشکلات موجود را شناسایی و تحلیل کردیم و در انتها پیشنهاداتی ارایه شد. در متن پیش رو قصد داریم به صنعت نساجی در کشورهای موفق در این زمینه بپردازیم و عوامل موفقیت آن‌­ها را بررسی کنیم تا شاید با بهره‌­گیری از این راه­کارها، شاهد رشد این صنعت در کشور نیز خود باشیم.

در بررسی بازار جهانی نساجی و پوشاک، سه گروه کشور نقش تعیین­‌کننده­‌ای در این صنعت دارند که در ادامه به بررسی فاکتورهای موفقیت آن‌­ها می‌­پردازیم:

  • کشورهایی که پیشگام اولیه­‌ی این صنعت بودند؛
  • کشورهایی که در دهه­‌ی ۷۰-۶۰ میلادی وارد این تجارت شدند؛
  • کشورهایی که در چند سال اخیر به سرعت صاحب این صنعت شدند.

انگلستان، ایتالیا و آلمان 

صنعت نساجیاز مهم‌­ترین کشورهای گروه اول انگلستان است که نتوانست خود را با شرایط بین­‌المللی تطبیق دهد، ولی ایتالیا و آلمان به خوبی با بازار جهانی هماهنگ شدند. ایتالیا با سرمایه‌­گذاری روی طرح­‌های ابداعی و مکانیزه کردن فناوری توانست در صدر جدول صادرکنندگان قرار گیرد. آلمان مشکلات گرانی نیروی کار را از طریق افزایش سرمایه­گذاری و عقد قرارداد با بعضی کشورها مرتفع سازد و از صادرکنندگان عمده­‌ی این صنعت شود.

از کشورهای دیگر نسل اول و حلقه­‌ی ارتباطی کشورهای نسل اول با دوم، ژاپن است. زمانی حدود ۴۰ درصد صادرات آن را منسوجات تشکیل می‌­داد، اما ظهور نسل دوم یعنی کره جنوبی، تایوان و هنگ­‌کنگ، موجب تضعیف این صنعت در ژاپن شد.

در مسیر تکاملی این صنعت، کشورهایی چون مالزی، فیلیپین، تایلند، ویتنام، اندونزی، ماکائو و چند کشور دیگر به این صنعت راه یافتند.

ژاپن

برخی از عواملی که سبب موفقیت ژاپنی­‌ها شد شامل موارد زیر است که توسط آقای نامبو صاحب یک شرکت بزرگ تجاری در سمینار آموزشی بررسی بازار البسه­‌ی ژاپن در تهران عنوان شد:

  • تولید با کیفیت خیلی بالا و مطابق با سلیقه­‌ی مشتری
  • انجام خدمات بعد از فروش
  • ارایه­‌ی محصولات جدید و مد روز
  • تحویل به موقع کالا به مشتری
  • تلاش فراوان در بازاریابی، شناخت بازارها و احتیاجات آن­‌ها
  • رسیدگی سریع به شکایات

ژاپنی­‌ها در رده­‌ی کالاهای با کیفیت خوب و قیمت بالا مقام نخست را دارند و برای تولید کالاهای با کیفیت و مطابق خواست مشتری نیز گروه­‌های کنترل کیفیت را در کارخانه‌­ها و کارگاه­‌ها تشکیل داده­‌اند.

کره­‌ی جنوبی

کارخانه نساجینساجی کره با ۱/۱۵ درصد از ارزش افزوده و داشتن ۵/۲۳ درصد از اشتغال و سهم ۲۵ درصدی از صادرات، دارای جایگاه خاصی در این کشور است. در سال ۱۹۸۶ در کره قوانینی با اهداف تبدیل صنایع نساجی به صنایع مشابه مانند کشورهای صنعتی جهان تا سال ۲۰۰۰، بهبود کیفیت کالاها و به وجود آوردن بازارهای صادراتی تصویب شد. در این راستا ماشین­‌آلات مدرن جایگزن ماشین­‌های قدیمی شدند و اتوماسیون افزایش یافت. صادرکنندگان تلاش بسیاری برای رفع موانع گمرکی در کشورهای توسعه یافته و مقابله با رقابت شدید بین­‌المللی انجام دادند که اهم آن­‌ها به شرح زیر است:

  • سرمایه‌­گذاری در آسیای میانه برای ایجاد تولید محلی و نمایندگی­‌های فروش؛
  • طرح و اجرای سیاست­‌هایی برای تولید کم از نمونه‌­های متنوع و تولید نمونه­‌هایی با ارزش افزوده­‌ی بالا؛
  • بالا بردن سطح کیفیت برای رسیدن به سطح رقابت بین­‌المللی.

مقامات صنعت نساجی به دلیل بالا رفتن دستمزد، برای این­‌که به مقام جهانی آن­‌ها لطمه­ وارد نشود، سعی در حفظ کیفیت محصولات خود کردند. کره طرحی را تحت عنوان « تنظیم سیاست منطقی برای بازاریابی بهتر» با هدف رسیدگی سریع به نیاز و تقاضا اجرا کرد. بر اساس این سیستم، تقاضای مصرف­‌کننده به سرعت به قسمت تولید منعکس می­‌شود. همزمان با این اقدام بخش جمع‌­آوری اطلاعات تقویت می­‌شود و مراکز پوشاک به منظور بررسی سلیقه و تمایلات مردم تشکیل می­‌شود. این طرح باعث شد وابستگی به بازارهای امریکا و اروپا کاهش و صادرات افزایش یابد. در مورد پیشرفت ساختار تولید نیز اقدامات زیر انجام شد:

  • بهینه‌­سازی هماهنگ تجهیزات تولیدی؛
  • تهیه­‌ی تجهیزات، ماشین­‌آلات و ابزارهای اتوماتیک؛
  • بهره‌­گیری مناسب از ماشین و ابزارهای نساجی داخلی؛
  • صرفه­‌جویی در مصرف نیروی انسانی در تولید؛
  • تولید با حجم اندک، تنوع فراوان و ایجاد سیستم پاسخگویی سریع به سفارشات.

تایوان

تایوان از مهم‌­ترین کشورهای نسل دوم بود که رشد اقتصادی خود را مرهون این صنعت است. افزایش هزینه­‌ی کارگر، محدودیت­‌های حجمی صادرات به اروپا و امریکا، تایوان را به سوی تولید و صدور محصولاتی با ارزش بالا سوق داد و به عنوان یکی از کشورهای صادرکننده­ با قیمت بالا معروف شد. تحقیقات زیادی برای کسب سلایق و خواسته­‌های مصرف­کنندگان صورت گرفت. به این ترتیب تایوان در رتبه­‌بندی کشورهای صادرکننده­‌ی نساجی به بازارهای اروپا مقام سوم را کسب کرد. تایوان به خدمات پس از فروش، مطمئن بودن کالا و قبول سفارش با حجم کم اهمیت زیادی می­‌دهد و از وجهه­‌ی خوبی در بازار منسوجات برخوردار است. درجه­‌ی اتوماسیون نیز در تایوان بالا است.

ترکیه

صنعت نساجی و پوشاک در ترکیه نقش مهمی در اقتصاد از نظر نیروی کار، سود سرمایه و فرصت­‌های صادراتی دارد. توسعه­‌ی این صنعت، مدیون فاکتورهایی از قبیل کیفیت مواد خام تولیدی، قیمت مناسب، نیروی کار ارزان و هزینه­‌ی پایین هر واحد است. صنعت نساجی و پوشاک مبتنی بر صادرات ترکیه، با پذیرش قرارداد Custom Union Agreement رشد پیدا کرد.

ترکیه به عنوان دومین واردکننده­‌ی پنبه، نقش مهمی در تعیین قیمت پنبه در جهان دارد. نخ پنبه‌­ای ترکیه ۰٫۵ درصد سهم صادرات کل و ۲ درصد سهم صادرات نساجی و پوشاک را در جهان به خود اختصاص می­‌دهد. ترکیه مقام هفتم بزرگ­‌ترین تولیدکننده­‌ی پنبه با ۴ درصد سهم جهانی و مقام پنجم تولیدکننده­‌ی نخ پنبه­‌ای با ۵ درصد سهم جهانی را دارد. داشتن مزایای نسبی مانند کیفیت مواد خام، نیروی کار ارزان و هم‌جواری با بازارهای بزرگ از علل این موفقیت هستند.

بعد از سال ۱۹۹۵، ترکیه در اروپا اولین کشور از نظر سرمایه­‌گذاری در ماشین‌­آلات ریسندگی الیاف کوتاه بود. ماشین­‌های اپن­‌اند در این کشور از تکنولوژی جدیدتری نسبت به ماشین­‌های رینگ برخوردار هستند. امروزه به دلیل افزایش میزان رقابت، مهم­‌ترین مساله هزینه است. قیمت مواد اولیه، نیروی کار ارزان و هزینه­‌ی انرژی از کنترل کارفرما خارج شده است. بنابراین بسیاری از کارخانه­‌ها در ترکیه به دلیل هزینه­‌های بالا، ظرفیت تولید را کاهش دادند. همچنین برای خروج از بحران افزایش قیمت، سفارشات کاهش یافته و کارخانه­‌ها در حال انتقال هستند و انجام سرمایه­‌گذاری در کشورهای در حال توسعه مانند ازبکستان، آنگولا، ترکمنستان و چین که دستمزد پایین و هزینه‌­ی کم­تری دارند، افزایش یافته است.

بنابراین کارخانه­‌ها یا به تنهایی تولید کامل انجام می­‌دهند یا با همکاری شرکت­‌های دیگر، تا بتوانند شرایط رقابت بهتری ایجاد کنند. خدمات بازاریابی نیز توسط هر کارخانه و ارتباط با مشتری و نیز جهت­‌گیری به سمت ایجاد مارک­‌های بین­‌المللی به جای همکاری با بازرگانان، کارخانجات تولید نخ را پیش برده است.

پاکستان

مقادیر عمده­‌ای پنبه در این کشور کشت می­‌شود. سهم صنعت نساجی ۱۱ درصد تولید ناخالص ملی است. حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد مجموع صادرات این کشور از سوی صنایع نساجی پنبه­‌ای و پوشاک که بزرگ­‌ترین صنعت پاکستان است، صورت می‌­گیرد. محصولات تولیدکنندگان صنعت نساجی متنوع است. این محصولات شامل نخ­‌های بشرساز، پارچه­ و پوشاک مخلوط پنبه مطابق با تغییر خاص جهانی به سوی پوشاک مخلوط پنبه در برابر پوشاک کاملا پنبه­‌ای می­‌شود. بازار اصلی محصولات نساجی و پوشاک پاکستان، اتحادیه­‌ی اروپا و امریکا است. نخ­‌های پنبه­ کارد و پارچه­‌ی ساتن پاکستان، سهم عمده­‌ای در واردات امریکا دارند. نساجی پاکستان برای رقابت با کالاهای چینی، هندی و بنگلادشی مجبور به کاهش شدید قیمت شد اما وزارت نساجی به این صنعت کمک مالی اختصاص داد. همچنین از سوی این وزارتخانه، عواملی از قبیل رژیم تجارت جهانی، پارامترهای تولیدی و قیمت­‌ها مورد بررسی قرار گرفتند. مدیران ارشد هر بخش به بررسی ضعف و قدرت آن بخش، با هدف ارتقای یک استراتژی و افزایش راندمان، تاثیرپذیری و رقابت‌­پذیری هزینه‌­ها پرداختند.

چین

صنعت نساجی و پوشاک در فرایند صنعتی شدن چین، بسیار مهم است. چین بزرگ­‌ترین تولیدکننده­‌ی پنبه و الیاف بشر ساخت در دنیا است که ساخت بزرگ­ترین سیستم صنعت نساجی را به پایان رسانده است. یکی از اقدامات مقامات چینی، بهره­‌گیری از تکنولوژی نوین و تمایل به جذب سرمایه­‌های خارجی در این بخش از اقتصاد ملی بود. آنچه به رونق صادرات چین کمک کرده، قیمت نسبتا ارزان آن­‌ها در بازار جهانی است. از این لحاظ چین رتبه­‌ی اول را بین کشورهای صادرکننده­‌ی محصولات نساجی به بازارهای اروپا دارد. افزایش هزینه­‌های کار در کره و تایوان این فرصت را به چین داده است که با بهره­‌گیری از نیروی کار ارزان خود با قدرت وارد بازار شده و به سرعت رشد کند.

نقاط مشترک سیاست‌­های اقتصادی کشورهای پیشرو

با نگاهی به اقدامات صورت گرفته در کشورهایی که ذکر شد، متوجه نقاط مشترکی در سیاست­‌های اقتصادی آن­‌ها می­‌شویم که اهم آن­‌ها عبارت است از:

  • کاهش هزینه­‌های تولیدی و ضایعات از طریق اتوماسیون پیشرفته به منظور رقابتی کردن کالاها از لحاظ قیمت؛
  • بهبود کیفیت و ارایه­‌ی طرح­‌ها و مدل­‌های جدید مشتری­‌پسند؛
  • تحقیقات وسیع برای دستیابی به نظرات، خواسته­‌ها و علایق واقعی مصرف­‌کنندگان در بازارهای داخلی؛
  • تنظیم برنامه­‌های بازاریابی منطقی؛
  • سعی در افزایش رقابت بین­‌امللی؛
  • ایجاد محیطی امن برای فعالیت­‌های تولیدی و سرمایه‌­گذاری؛
  • حمایت منطقی و برنامه‌­ریزی شده از فعالیت­‌های تولیدی و صادراتی؛
  • تنوع بخشیدن به تولیدات؛
  • توجه زیاد به فعالیت­‌های توزیعی، تحویل به موقع کالا به مشتری و رسیدگی سریع به شکایات؛
  • توجه به بسته­‌بندی به عنوان یکی از آمیخته­‌های بازاریابی و خدمات پس از فروش.

 

دلایل موفقیت کشورهای پیشگام در صنعت نساجی
توانایی در تطبیق با شرایط محیطی(بین‌­المللی)
تولید با کیفیت بالا
ارایه‌ی محصولات جدید و مد روز
تلاش پیوسته در زمینه­‌ی شناخت بازار و احتیاجات آن­
تولید بر طبق سلیقه و نظر مشتری
پایین بودن بهره و عوارض دولتی
عدم پرداخت تعرفه­‌های واردات از جمله ماشین­‌آلات و مواد اولیه

 

منبع: بررسی مشکلات صنعت نساجی در ایران و اقدامات صورت گرفته توسط کشورهای پیشرو در این صنعت، علیقلی روشن، کلثوم بختیاری، بررسی‌های بازرگانی، شماره ۴۸

تلخیص و بازنویسی: روشنک قاسمی

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.